Dalfsen, maandag 3 maart 2008

Nog twee weken en dan is het seizoen alweer voorbij… Voor mijn gevoel is het seizoen weer veel te snel gegaan… Dan mag er alweer gerust worden, ik wil maar één ding en dat is hard trainen!!!

In de afgelopen twee maanden zijn er drie Nederlandse Kampioenschappen voorbij gekomen, het NK sprint (11e), het NK supersprint (2e) en het NK sprint voor junioren en neosenioren(2e…
Mijn elfde plaats tijdens het NK sprint was echt super, een vol stadion en dan ook nog hard schaatsen.. Toch denk ik dat het nog beter had gekund, want na een opening van 9.82 moet je toch echt een 35.8 neerzetten en geen 36.1..
De tweede plaats op het NK supersprint was verdiend. Want als je tijdens een toernooi waar het om honderdsten gaat, zoveel misslagen maakt, dan verdien je het niet om Nederlands kampioen te worden…..
Tijdens het NK sprint voor neosenioren was Sjoerd de Vries deze keer de allerbeste. Ik liet het gat met hem echter wel te groot worden.. Ik had op de laatste 1.000 meter tot vijf maal toe geluk, dat ik niet onderuit ben gegaan.. Ook zat er een engel op mijn rug na 4 stappen op de 500 meter, toen ik met mijn linker schaats in mijn rechter schoen boorde en gelukkig mijn pees schampte…

Ook zijn er weer twee trainingskampen de revue gepasseerd, een week naar Erfurt direct na het NK sprint en 10 dagen naar Collalbo ter voorbereiding op het NK sprint voor de neo’s.. Het trainingskamp in Erfurt, stond vooral in teken van het WK sprint, waar onze kopman Jan Bos moest schitteren.. Jan liet me op de trainingen alle hoeken van de baan al zien, door de vorm die hij tijdens het trainen toonde…

HET WK SPRINT!!! Het mooiste sportevenement op de Olympische spelen na van 2008.. Na dag 1 was alles nog mogelijk, zowel Bos, Wotherspoon als Lee konden nog wereldkampioen worden…
Zondag zou ik er bij zijn, bij het opstaan sloeg mijn hart al 10 slagen meer dan normaal.. Vandaag is het zover, de finaledag en Bos kan kampioen worden!!! In de auto er naar toe hoorde ik al het liveverslag vanuit Thialf, de mannen waren al begonnen, maar gelukkig kwam er nog een dweil voor de rit van Jan… In het stadion was het bom en bom vol, nog een paar ritten en dan komt de titanenstrijd tussen Bos en Wotherspoon.. Opeens was het doodstil, “klaar”, “af”, één grote heksenketel barst los en Bos komt goed van zijn plek, een goede bocht,  “Nee, shit!!!”, Jan valt, heel het stadion was ontgoocheld.. Bij het opstaan van Jan, zingt het hele stadion uit volle borst, “Heya Jan Bos, Heya heya heya Jan Bos”.. Zo stond ik daar ook uit volle borst met kippenvel mee te zingen..

Voor dat het seizoen voorbij is en ik weer snoeihard ga trainen, ga ik deze woensdag eerst naar Calgary om mijn seizoen daar goed af te maken!!